ANLASALAR…


          “Ben şimdi derdimi kime, nasıl anlatırım?”
          Anlatırken gözlerim dolarsa ya, ya nutkum tutulursa birden bire? Kelimeler bir yumruk gibi oturursa boğazıma; dilim dönmez, dudaklarım kıpırdamaz olursa tam adını söyleyecekken…
          Herşeyi anlatmak, ah! Hepsini en baştan bir daha yaşamak olmaz mı? Nasıl dayanır buna yüreğim?
          “-Dayanmazsa anlatma be kardeşim!” mi dediniz?
          Olmuyor işte anlatmayınca da. EVvelce bir zamanda sevginle, delice dolup taşmış kalbimi, bir tahtakurusu, bir güve gibi kemirirken sensizlik, çürümüş duygularım yıllanmış bir it leşinden beter kokarken her an ve bir zaman canıma can katan canın, canımı almaya çalışırken, gel de sus bakalım, gel de anlatma!.. Ama diyorum ya;
          “Ben derdimi kime, nasıl anlatırım şimdi?”
          …
          Bütün bunlar bir yana, bir de “anlatsam acaba anlarlar mı beni?” vehmi çökmesin mi? Beni sen dahi anlamadın ki! Ya da belki ben seni… Bilmem neden anlayamadık birbirimizi…
          Hani diyor ya üstât ;
                    “Anlamak yok çocuğum anlar gibi olmak var;
                    Akıl için son tavır saçlarını yolmak var.”
          Birazcık anlar gibi olsalar beni, anlatmaya ve sıkıntısına katlanmaya razıyım diyeceğim ama nerede dilimden, hâlimden anlayacak biri? Tıpkı eskilerin dediği gibi;
                    “Eşekten düşmüşün halinden anlamaz kimse; eşekten düşmedikçe!”


« UYKU-HÂL   |   “USTAM” »



Yorumlar

Giriş yaparak yorum yazabilirsiniz.

Bu Yazı Hakkında

Türkyılmaz-yarım şair üzerinde şu anda okumakta olduğunuz 'ANLASALAR…' isimli yazı 03 Ara 2007 tarihinde, saat: 07:48 'de hasan tarafından gönderilmiş, toplam 552 defa okunmuştur.

Benzer yazıları Denemelerim kategorilerinden okuyabilirsiniz. Yazar ile irtibat kurmak için email gönderebilirsiniz. Yazıya yorum yapabilir ya da yapılan yorumları RSS 2.0 ile takibe alabilirsiniz.


Eklenen Son Yazılar
Yapılan Son Yorumlar
Bağlantılar