aşkımın intikamı


                                               BİRGÜN…

Saracak seni aşkım, bir bahar akşamında;

Rüzgâr, sana yazılmış bir şiir sanacaksın.

Hiç tadı kalmayacak günün de akşamın da.

“Neden unuttu?” diye düşünüp yanacaksın.

                                               VE…

Güneş batarken garptan, ay semaya inecek,

Ayın zayıf ışığı yön verecek gölgene.

Ruhuna bensizliğin ıstırabı sinecek.

Oturup çaresizce ağlayacaksın yine.

                                               ARTIK…

Ne düşünürsen düşün, ne hissedersen hisset;

Zincirin son halkası benim aşkım olacak.

Hayalimi kurmasan, aklına çeksen de set

Yüzüm rüyalarında tekrar şekil bulacak.

                                               ÇÜNKÜ…

Hafızanın kalbine işlendi benim adı.

Bir gün silip atsan da orada bulacaksın.

Kulağında çınarken duymadığın feryadım;

Mevsimle inatlaşan gül gibi solacaksın.

                                               SONRA…

Dünya zindan olacak, bilemem sonrasını.

Ben sana söyleyeyim, hayır yok bu gidişte!

Unut mutlu olmayı, şimdiden tut yasını;

Aşkım intikamını böyle alacak işte!!!

                                               BİTTİ…

(İntikam alma hakkı aşkındır; aşığın aklına bile gelmez intikam. Aşık intikam almaya kalkarsa; zaten aşık değilmiş demektir…)

 


« MED-CEZİR   |   sükût - 2 »



Yorumlar

Giriş yaparak yorum yazabilirsiniz.

Bu Yazı Hakkında

Türkyılmaz-yarım şair üzerinde şu anda okumakta olduğunuz 'aşkımın intikamı' isimli yazı 30 Mar 2008 tarihinde, saat: 15:12 'de hasan tarafından gönderilmiş, toplam 286 defa okunmuştur.

Benzer yazıları Şiirlerim kategorilerinden okuyabilirsiniz. Yazar ile irtibat kurmak için email gönderebilirsiniz. Yazıya yorum yapabilir ya da yapılan yorumları RSS 2.0 ile takibe alabilirsiniz.


Eklenen Son Yazılar
Yapılan Son Yorumlar
Bağlantılar