ELFİDA, çıldırmak üzreyim…


Elfida, çıldırmak üzreyim…

Efsunlu suretin, cinnetin resmi
Lisanın çözülmez sırdır Elfida…
Firardaysa ruhun, yalnıca cismi
İstemem, bana ruh yârdır Elfida…
Dilimde kördüğüm Elfida ismi
Adını unutmak nârdır Elfida…

Elfida, sen farkında değilsin ama…

Ey daracık hücre, karanlık oda;
Leylaya Mecnunu râm eden sensin!
Feda olur bin can uğruna feda;
İnsana hayatı gam eden sensin!
Dervişe duasın, aşığa gıda;
Alemde her yana nâm eden sensin!

Elfida; ben mi vazgeçmeliyim, yoksa sen mi?

Bir çığlık atsam duyar mısın?
- Sanmam… Çünkü attım, duymadın!

Elfida, sözün bittiği yere inanır mısın?
Ben inanmam…
Sana söyleyecek bir çift sözüm hep var benim..

Kendime çok kızıyorum aslında…
Neden A değil, B değil de illâ Elfida diyorum?
Kendime bu soruyu sorup kızdığım için,
Kendimden utanıyorum…
….

Sanki senin gibi ben de, kendimden korkuyorum…

Elfida, çıldırmak üzreyim…

Elfida; feda etme, vazgeçme anlamında…
Adını her andığımda, “acaba?” diyorum bu yüzden…
Bu sınavı kendime ben seçtim…
Vazgeçmem için halihazırda o kadar sebep varken…
Bir sebep, bir bahane de benden işte…
Elfida, çıldırmak üzreyim…
Ama vazgeçmem…

İlla feda edilecekse bir şeyler…
İşte ömrümü feda ediyorum ben…
Vazgeçilecekse…
Vazgeçmiyorum işte…
Boşver Elfida, boşver…

Elfida, hakikaten sana şaşıyorum…
Boşver Elifda, boşver…
Çıldırıyorum!

*Bu bir şiir ya da deneme değil… Edebi bir değeri yok nazarımda… Bu Elfida’nın dymayacağı bir çığlık yalnızca…


« gençlik nereye?   |   DURDURUN DÜNYAYI, NEDEN Mİ? ÇÜNKÜ… »



Yorumlar

Giriş yaparak yorum yazabilirsiniz.

Bu Yazı Hakkında

Türkyılmaz-yarım şair üzerinde şu anda okumakta olduğunuz 'ELFİDA, çıldırmak üzreyim…' isimli yazı 21 Haz 2008 tarihinde, saat: 13:06 'de hasan tarafından gönderilmiş, toplam 431 defa okunmuştur.

Benzer yazıları Öylesine kategorilerinden okuyabilirsiniz. Yazar ile irtibat kurmak için email gönderebilirsiniz. Yazıya yorum yapabilir ya da yapılan yorumları RSS 2.0 ile takibe alabilirsiniz.


Eklenen Son Yazılar
Yapılan Son Yorumlar
Bağlantılar