KARA GÜL


Gidiyorsun ve git! Kal demem sana

Yolun açık olsun hey Kara Gül’üm!

Aydınlansın artık kararmış günüm.

Sen ki benim her gün kanayan yanım;

Kanımdan karasın, al demem sana!

 

Sessizce dursan da, lal demem sana!

Arının zehirli iğnesi dilin;

Tatlı değil sözün, kem böyle bilin.

Gözümden, gönlümden, ruhumdan silin.

Petekte olsan da bal demem sana!

 

Beni hayallere sal demem sana!

“Üzülme ey berduş, muradın yakın

Üç beş vakte kadar çalınır kapın.”

Hiç yalan söyleme çingene kadın;

Kahvenin telvesi, fal demem sana!

 

Yanmadın aşkımla, kül demem sana!

Zevkini ben tattım kor ateşlerin,

Ben gördüm isini mavi düşlerin.

Kalbimi kemiren azgın dişlerin

Kararmasa Kara Gül demem sana!


« TOPRAĞA K(Ş)AN DÜŞTÜ   |   MONA ROSA’ya nazire »



Yorumlar

Giriş yaparak yorum yazabilirsiniz.

Bu Yazı Hakkında

Türkyılmaz-yarım şair üzerinde şu anda okumakta olduğunuz 'KARA GÜL' isimli yazı 28 Nis 2009 tarihinde, saat: 09:44 'de hasan tarafından gönderilmiş, toplam 125 defa okunmuştur.

Benzer yazıları Şiirlerim kategorilerinden okuyabilirsiniz. Yazar ile irtibat kurmak için email gönderebilirsiniz. Yazıya yorum yapabilir ya da yapılan yorumları RSS 2.0 ile takibe alabilirsiniz.


Eklenen Son Yazılar
Yapılan Son Yorumlar
Bağlantılar