SOĞUK (Elfida’ya)


Güneşin üstüne bir yorgan örtün,

Bu soğuk onu da dondurur yoksa…

Beni düşünmeyin, çünkü ben bütün

Bir alevli ruhum, ayaz bir oksa!

 

Üşümem bu canda durdukça canın,

Gönlümün sahibi varken üşümem.

Üşümem dilimde döndükçe adın;

Elfida ömrüme yârken üşümem!

 

Hasret mi havayı böyle soğutan,

Âşıkla maşukun uzaklığı mı?

Aşk mıdır bedeni yangında tutan,

Elfida’nın cana yasaklığı mı?

 

Ne zaman biterse gördüğüm rüya,

Ne zaman kaçarsa sevda bedenden…

Ben “ancak ölünce” diyorum güya;

Ölünce üşürüm, bildin mi neden?

 

Azrail rüyadan uyandırınca,

Sevdam, aşkım senle kalsın isterim!

Elfida, kalbimi toprak sarınca,

Ellerinde özgür olsun hislerim!


« ELFİDA   |   ARZU (ÖLÜM’E) »



Yorumlar

Giriş yaparak yorum yazabilirsiniz.

Bu Yazı Hakkında

Türkyılmaz-yarım şair üzerinde şu anda okumakta olduğunuz 'SOĞUK (Elfida’ya)' isimli yazı 10 May 2008 tarihinde, saat: 12:58 'de hasan tarafından gönderilmiş, toplam 421 defa okunmuştur.

Benzer yazıları Şiirlerim kategorilerinden okuyabilirsiniz. Yazar ile irtibat kurmak için email gönderebilirsiniz. Yazıya yorum yapabilir ya da yapılan yorumları RSS 2.0 ile takibe alabilirsiniz.


Eklenen Son Yazılar
Yapılan Son Yorumlar
Bağlantılar